Don Vitalski's Antwerpen in de jaren negentig

radio rix presenteert
don vitalski
Antwerpen in de jaren 90
een podcast van heb ik jou daar

30 jaar geleden begonnen de jaren 90
niet alleen overal in de wereld,
maar vooral in Antwerpen.

de golfoorlog, de doorbraak van de GSM en de sigaren van bill Clinton, werden in antwerpen specifiek afgewisseld
met de feestjes in de Cartoons, de Kaaiman, de zillion en de Pacific.

waar was jij toen je vernam dat Marc Dutroux uit de gevangenis was ontsnapt?
heb ook jij gewoon uit nieuwsgierigheid geëxperimenteerd met prozac?
heb jij ooit, in de Monty, rudy trouvé heel erg dronken zien worden?
waarom was admiral freebee nog totaal onbekend?

don vitalski, hopelijk, maar ook wel naar alle waarschijnlijkheid,
in gesprek met axel peleman, leona detiege, luc huybrechts, cis van kets, ann piérlé en vele, vele anderen
al moeten ze wél nog allemaal bevestigen

antwerpen in de jaren 90 - dé podcast.
vooral juist uitermate boeiend 
voor mensen die toen nog moesten worden geboren!

In de laatste aflevering van Don Vitalski’s kroniek over Antwerpen in de jaren 90 gaat het over politiek. Niemand minder dan Leona Detiège, Antwerps burgemeester vanaf de tweede helft van de jaren 90,  blikt terug op haar Antwerpen. Naast haar zit Bruno Verbergt. Hij was kabinetsmedewerker van de legendarische cultuurschepen Eric Anthonis en organiseerde later met Antwerpen Open grote cultuurprojecten in de stad. Samen blikken ze terug op de periode tussen de val van de Berlijnse Muur en de ‘val’ van de Twin Towers. Volgende hete hangijzers passeren de revue: stadsontwikkeling, het prostitutiebeleid en het autovrij maken van de Grote Markt (wat toen nog zéér controversieel was!).

Komen verder nog aan bod: Het horizontale vuurwerk van Antwerpen 93, Zwarte Zondag, nachtelijke telefoontjes aan de burgemeester, de monster- of regenboogcoalities, angst voor de millenniumbug en uiteraard… dEUS!

Voor aflevering 9 duikt Don Vitalski in de voor hem totaal onbekende wereld van de house en dance music. DJ Prinz begon zijn carrière midden jaren negentig en werd al snel resident van de bekendste housetempel van het land, Café d’Anvers. Gregorio 'Gory' Willems organiseerde als promotor ontelbare legendarische (dans-)feesten. Samen introduceren ze Vital in een belangrijk aspect van de jaren 90 dat voor hem tot nu nog onontgonnen terrein was. Wat bracht Madonna en Grace Jones naar Antwerpen? Wat heeft synchroon zwemmen met de Zillion te maken? Wat is het verschil tussen Amerikaanse en Europese draaitafels?

Komen verder nog aan bod: de limousine van Boy George, Goa, politierazzia’s in de discotheken en de allerlaatste plaat op de allerlaatste dag van Laundry Day. En ook deze keer komt Micky Rourke weer om de hoek piepen.

In aflevering 8 gaat de Don de literaire toer op! Geven present: Michael Vandebril, een man van vele markten thuis: dichter, literair organisator, coördinator van Antwerpen Boekenstad, dokter in de rechten edoch vreemd genoeg géén germanist. Hij wordt geflankeerd door Fleur Pierets, een vrouw die zichzelf omschrijft als 'een echte spons in de jaren '90'. Niet in de hoedanigheid van weekdier, beste luisteraar, des te meer omdat ze héél veel opnam van interessante mensen die zich in haar nabijheid bevonden. De beruchte bassist van Ashbury Faith, Rafke van de Paranoiacs, Herman Brusselmans, Paul Mennes - de Antwerpse exploot van generatie X, en Jeroen Olyslaegers, met wie ze tien jaar getrouwd was.

Komen verder nog aan bod: Menzo en Teek, de drankroes van Axl Peleman, stoute vragen aan Hugo Claus, Jonge Sla, Harold Polis de alleskunner, Kakkewieten en irritante stickers, en - het heeft nog lang geduurd - de Spice Girls en girl power in het algemeen.

In aflevering 7 (of was het 6 of 8?) maken Nigel Williams, een bekend performer en ex-fabrieksarbeider, Tom Naegels, bekend romancier en ex comedy-aspirant, hun opwachting. Nigel opende een volkscafé met een podium, en pionierde in het organiseren van comedy in het Antwerpse. Tom leerde Nigel kennen in het levensgevaarlijke Bal Infernal in Gent, waar hij zelf het métier als comedian uitprobeerde - geen onverdeeld succes. Nadien werd hij wél wereldberoemd als columnist en journalist voor verschillende dag- en weekbladen. Naast comedy en columns, hebben de heren het onder andere over welke schrijvers waar hun Duvels kwamen drinken, en jawel, politiek.

Komen verder nog aan bod: generatie X, Gigi L'Amoroso, een boot genaamd Thekla in Bristol, mytisch Antwerpenaarschap, en de onvermijdelijke Visa-crisis...

In aflevering zes zijn Johan Petit en Guy Lee Thys te gast bij Vitalski. Ze praten over theater en film in de jaren negentig. Over waarom het niet slim is om met je hoofdacteur pinten te gaan pakken. Over het doorbreken van de vierde (én zelfs de vijfde) wand in het theater en over de apocalyptische en grimmige sfeer eind jaren negentig - door Johan verwoord met zijn voorstelling BANG, Guy op zijn beurt zette het scenario voor Kassablanka op papier…

Komen verder ook aan bod: kabouters, de opgefokte Camino van Johnny en Marina, het oudste Chinese restaurant van ’t stad en nog maar eens de chihuahua van Mickey Rourke aka Mr. 9 ½ days.

In aflevering vijf spreekt Vitalski met Chris Van Camp en Ingrid Veerman. Chris Van Camp heeft het over de booming magazinesector in de jaren ’90 en de eerste stappen in de online media. Pionierswerk, want er werden nog vragen gesteld over wat de relevantie van internet voor Vlaanderen zou kunnen zijn. Ingrid Veerman, alias Inneke23, vertelt over haar Antwerpse punkrockband De Bossen, de voorspellende kracht van albumtitels en haar ‘beroemde’ Ufsia-klas. Twee verschillende achtergronden, wederom één boeiend gesprek in je favoriete podcast: een kolfje naar de almachtige hand van de Don!

Komen ook aan bod: de grote klep van Yves Desmet, de zwembroekfoto van Serge Simonart, het bad van fotograaf Guy Kokken en het slechte humeur van Lemmy van Motorhead.

In aflevering 4 interviewt Don Vitalski twee mensen die de gouden jaren van de Studio Herman Teirlinck hebben meegemaakt: Ernst Löw en Axel Daeseleire. Hoewel de ene niet zo héél veel ouder is dan de andere, leerden ze elkaar op het Mechelseplein kennen als docent en student. De befaamde theaterschool op dat plein is voer voor véle anekdotes, en biedt het antwoord op die ene vraag die ongetwijfeld al jaren in je hoofd speelt: ‘wat zijn de mimetische oefeningen van Stanslawski weer?’

Komen ook nog aan bod: de zitbal van An Pierlé, het eeuwige werkpunt van Axel, het handdoekje van Robbe De Herdt en de chihuahua van Mickey Rourke.

In aflevering 3 spreken Cis Van Kets en Peter Haex over hun beleving van de jaren ’90. Cis zijn naam doet misschien niet zo veel belletjes rinkelen, maar de kans is zeer groot dat je destijds een pint dronk in één van zijn kroegen. Zo baatte hij onder andere Het Spiegelbeeld, de Spaghettiworld en Het Salon uit. In dat laatste etablissement kwam menig DJ met een mixtape langs om een feest te bouwen. Peter is geen native Antwerpenaar, maar recenseerde jarenlang kroegen in de koekenstad. In de schaarse vrije tijd die hij overhield, bezocht hij naar schatting zo’n slordige 100 à 150 (!) toneelstukken per jaar.

Komen onder andere aan bod: cassettes, minidiscs, ghettoblasters, acid jazz, en waarom je maar beter (geen) Russische blondines naakt op je toog laat dansen.

In aflevering 2 nemen twee muzikanten plaats in Don Vitalski’s studio. Klaas Janzoons beweert dat dat ‘covergroepje’ genaamd dEUS pas écht muziek begon te maken nadat hij zich aansloot, begin jaren ’90. Ergens terzelfdertijd stond Axl Peleman meer dan waarschijnlijk poedelnaakt de basgitaar te bezigen met z’n band Ashbury Faith. Samen – maar misschien niet altijd bewust - brachten ze veel tijd door in beruchte kroegen Het Oerwoud en De Muziekdoos. Het ene stond bekend om z’n muzikale publiek, in het andere kwam meer vrouwelijk schoon – we laten in het midden wie je waar kon vinden…

Komen nog aan bod: waarom de Vrijdagmarkt even het epicentrum van de Antwerpse muziekscene was, de niet te onderschatten rol van De Rode Ridder, en waarom je beter geen LSD neemt als je kaartjes hebt voor een optreden van Nirvana.

In de eerste aflevering van Don Vitalski’s Antwerpen in de Jaren ’90, ontvangt Vitalski twee collega’s. De ene, Don Marc Verstappen, is founding father van Villanella, het kunstenhuis voor kinderen dat aan de oorsprong lag van wat nu onder andere De Studio is. De andere, Don Eric Smout, nam begin jaren ’90 de beruchte Pacific over en startte enige tijd later vzw 5voor12, een organisatie die zich specialiseerde in het organiseren van concerten in Antwerpen. Hun wegen kruisten elkaar in de nasleep van Antwerpen ’93, en samen organiseerden ze jarenlang het crossover-festival De Nachten, destijds hét m’as-tu vu- event van ’t stad... Beide heren gaven elk op hun manier vorm aan het Antwerpse uitgaansleven in ‘het meest interessante muzikale decennium sinds de 50’s’.

Komen verder aan bod: Albanese portiersmaffia, de verloren kunst van het flyeren, Nick Cave (of was het Guido Belcanto?), het onvermijdelijke dEUS, en nog veel meer!